Το Καράτε είναι μια άοπλη παραδοσιακή πολεμική τέχνη της Ιαπωνίας, που χρησιμοποιεί όλα τα μέρη του σώματος με αποτελεσματικότητα σαν ισχυρά όπλα. Είναι μια μορφή αυτοάμυνας με αμυντικές και επιθετικές τεχνικές χεριών και ποδιών, σε μεγάλη ποικιλία συνδυασμών που καταρρίπτουν τον αντίπαλο.
Το Καράτε είναι μαχητικό άθλημα που συμβάλλει ποικιλοτρόπως στη σωματική και στη ψυχική υγεία, στον αυτοέλεγχο, στη βελτίωση της αυτοπεποίθησης, της αυτοσυγκέντρωσης και των αντανακλαστικών, στην καλλιέργεια αξιών όπως ο σεβασμός, η πειθαρχία, η άμιλλα αλλά και στη ψυχαγωγία των ασκούμενων.
Η προπόνηση, ατομική ή ομαδική, στις βασικές τεχνικές του Καράτε συμβάλλει στην ανάπτυξη δεξιοτήτων αυτοάμυνας και προωθεί την σωματική, τεχνική και νοητική ενδυνάμωση.
Το καράτε προσφέρει τόσο σωματικά όσο και ψυχικά οφέλη ιδίως στα παιδία.
SHITO RYU
O Kenwa Mabuni, ιδρυτής (ryuso) του Shito Ryu Karate Do, γεννήθηκε στην πόλη Shuri της Okinawa στις 14 Νοεμβρίου 1889. (Η Okinawa είναι το μεγαλύτερο από το σύμπλεγμα νησιών Ryukyu που βρίσκονται νότιο-δυτικά της Ιαπωνίας).
Ήταν απόγονος 17ης γενιάς, ενός ευγενή από την παλιά αυτοκρατορία Ryukyu, που ονομαζόταν Kenio Oshiro και η οικογένειά του κατείχε τον τίτλο “Onioshiro”. O Kenwa Mabuni ήταν ένα αδύναμο παιδί, γαλουχημένο με τις διηγήσεις για τον ηρωισμό και την γενναιότητα των προγόνων του, που ονειρευόταν να γίνει και ο ίδιος ένα σωματικά δυνατό άτομο ώστε να συνεχίσει το τιμημένο όνομα της οικογενείας του.
Εκείνη την εποχή ένας μεγάλος δάσκαλος (sensei), o Anko Itosu ζούσε στην πόλη Shuri. Δια μέσου κοινού γνωστού ο Kenwa Mabuni 13 ετών τότε γνώρισε τον δάσκαλο Itosu, ο οποίος τον δέχθηκε σαν μαθητή του. Ο Kenwa Mabuni έκανε καθημερινά προπονήσεις στην σχολή για 7 χρόνια με αποτέλεσμα να γίνει από τους καλύτερους στην τέχνη του Shuri-te.
Εκείνον τον καιρό οι δάσκαλοι δεν είχαν την δυνατότητα να έχουν ωραία dojo (αίθουσες διδασκαλίας) όπως έχουν σήμερα, ούτε το Karate ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές. Γι’ αυτό το λόγο, αναγκαστικά η προπόνηση γινόταν σε σπίτια ή σε εξωτερικούς χώρους και τα προσωπικά dojo ήταν ελάχιστα.
Στην ηλικία των 20 ετών ο Kenwa Mabuni γνωρίστηκε με τον Chojun Miyagi, που τον σύστησε στον δάσκαλό του Kenryo Higaonna από την Naha, μία γειτονική πόλη στην Shuri. Έτσι ο Kenwa Mabuni βρέθηκε να μαθαίνει την τέχνη της περιοχής Naha, το Naha-te.
Οι τρεις τεχνοτροπίες, το Tomari-te (εσωτερικό & εξωτερικό), το Shuri-te (γραμμικές κινήσεις) και το Naha-te (κυκλικές κινήσεις), αποτέλεσαν την βάση για το σύστημα που δημιούργησε αργότερα ο Kenwa Mabuni.
Αρχικά ονομάστηκε Hanko Ryu (μαλακό – σκληρό στυλ) και μεταγενέστερα Shito Ryu. Τελειώνοντας το σχολείο και εκπληρώνοντας τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις, ο Kenwa Mabuni έγινε αστυνομικός. Συνέχισε να αναπτύσσει το Budo του (πολεμικές τέχνες) συμπεριλαμβανομένου του Judo Kempo, κάνοντας την πιο σκληρή προπόνηση από όλους.
Σαν αστυνομικός οι πολλές εμπειρίες που είχε συνετέλεσαν στην εξέλιξή του στο Karate. Τα συχνά ταξίδια τού έδωσαν πολλές ευκαιρίες να μάθει διαφορετικά είδη Budo, μελετώντας πολλές τεχνοτροπίες από μεγάλους δασκάλους, μαθαίνοντας τα μυστικά της τέχνης τους.
Ανάμεσα σε αυτές εκπαιδεύτηκε στο Ryu-kyu Kobudo, με τον δάσκαλο Aragaki, στο Saijutsu με τον δάσκαλο Shinachi, στο Bojutsu με τον δάσκαλο Sueshi καθώς επίσης και στα Kata του Λευκού Γερανού με τον δάσκαλο Gokenki (Wu Xian Gui).
Έτσι εξηγείται το γεγονός ότι το Shito ryu Karate do, συνδυάζει μια ποικιλία μαχητικών συστημάτων της Okinawa συμπεριλαμβανομένων των: Shuri-te, Naha-te και Kobudo (όπλα).
Στις αρχές του 20ου αιώνα, το σύγχρονο Kumite δεν συμπεριλαμβανόταν στην εκπαίδευση των μαθητών. Η προπόνηση στο Kumite γινόταν σε εξωτερικούς χώρους και την νύχτα. Επειδή εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν φώτα στους δρόμους, όταν νύχτωνε οι ασκούμενοι χρησιμοποιούσαν φανάρια για να φωτίζουν την περιοχή.
Το 1910 το Karate ξεκίνησε σαν μάθημα στα σχολεία της Okinawa, γεγονός που είχε σαν αποτέλεσμα την επίσημη αναγνώρισή του.
Παρ’ όλες τις αντιξοότητες ο sensei Mabuni δεν εγκατέλειψε τις προσπάθειές του και για να βοηθήσει θετικά το προφίλ του Karate Do, εκδίδει ένα βιβλίο με τίτλο “H μελέτη του Seipai”, ενώ παράλληλα πραγματοποιεί αμέτρητες επιδείξεις σε δημόσιες εκδηλώσεις. Επινόησε το Kata “Aoyagi” ειδικά για τις γυναίκες ώστε να τις προσελκύσει στο Karate, συνεχίζοντας επίσης την εκπαίδευσή του και την πρόοδό του στο Kobudo.
Τον Μάρτιο του 1939 o Kenwa Mabuni κατοχύρωσε επίσημα το στυλ Καράτε Shito Ryu, στην οργάνωση “Dai Nippon Butoku Kai”, που κυβερνούσε τον χώρο των πολεμικών τεχνών στην Ιαπωνία εκείνη την εποχή και του απονεμήθηκε ο βαθμός του “grandmaster of Karate” (Karate jutsu renshi).
Τον Ιούλιο του 1939 δημιουργήθηκε οργάνωση με το όνομα “Dai Nihon Karate-Do Kai” που αργότερα μετονομάστηκε σε “Nihon Karate-Do Kai” και προηγήθηκε του σημερινού Shito-Kai. Πολλά από τα συμμετέχοντα μέλη ήταν απευθείας μαθητές του Kenwa Mabuni και σήμερα συνεχίζουν να μεταδίδουν την πολεμική τέχνη του στους μαθητές τους.
O δάσκαλος Kenwa Mabuni θέλοντας να τιμήσει τους δύο βασικούς δασκάλους του, ονόμασε την τέχνη του Shito Ryu ως συνδυασμό από τα πρώτα ιδεογράμματα των ονομάτων τους. Το “Shi” προέρχεται από την Ιαπωνική προσφώνηση Ito (του δασκάλου Itosu) και το “To” από την Ιαπωνική προσφώνηση Higa (του δασκάλου Higaonna). To “Ryu” σημαίνει σχολή.
Το Shito Ryu Karate Do αποτελεί την καλύτερη σύνδεση με την παράδοση αφού διατηρεί αμετάβλητα τα στοιχεία των δύο κυρίαρχων σχολών της Okinawa, Shuri-te και Naha-te. Είναι το σύστημα με τα περισσότερα Kata και ένα από τα τέσσερα μεγάλα και αναγνωρισμένα στυλ από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Καράτε.
Ο Kenwa Mabuni είναι ο πρώτος δάσκαλος Karate που εισήγαγε την έννοια των Bunkai Kumite και των Hokei Kumite, καθώς και ο πρώτος που χρησιμοποίησε προστατευτικό εξοπλισμό (γάντια, θώρακα, κάσκα κλπ.) στο Kumite.
Ο Master Kenwa Mabuni άφησε την τελευταία του πνοή στις 23 Μαΐου 1952. Ήταν ένας άντρας με ανώτερο χαρακτήρα: γενναιόδωρος, κοινωνικός και δημοφιλής, χωρίς εγωισμό και απληστία. Δεν είχε ενδιαφέρον για τα υλικά αγαθά· το ισχυρό του πάθος ήταν το budo.
Η εξάσκηση γίνεται κυρίως με την εκτέλεση των kata, τα οποία χωρίζονται στα παραδοσιακά kata που διδάχτηκε ο Mabuni από τους δασκάλους του και στα kata που δημιούργησε ο ίδιος. Τα kata προέρχονται από τις σχολές Naha (Naha-te), Shuri (Shuri-te) και Tomari (Tomari-te). Έμφαση δίνεται στην εκμάθηση των τεχνικών των kata (αναλύσεις) αλλά και στην καλαισθησία των τεχνικών με απώτερο σκοπό την πνευματική καλλιέργεια.
Το καράτε εντάχθηκε στο Πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων, με επίσημη απόφαση της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Πρώτη επίσημη εμφάνιση έγινε στην γενέτειρα του αθλήματος την Ιαπωνία, στους Ολυμπιακούς αγώνες του Τόκιο το 2020.